Podróże

Początek podróży i Punta Arenas

February 18, 2017

Dwa dni w Santiago de Chile, krótkie zasmakowanie lata po jak zwykle za długiej jesieni i zimie i znowu siedzieliśmy w samolocie. Do Santiago jeszcze wrócimy, podróż oficjalnie zaczynamy od Patagonii. Pierwszą jazdę autostopem zaliczyliśmy już na trasie z lotniska do Punta Arenas, kiedy okazało się, że nie kursuje między lotniskiem a miastem lokalny transport, z kolei ostatnie mini busy odjechały nam sprzed nosa.
Punta Arenas zalicza się do tych miejsc, w których pobyt na dłużej niż 1-2 noce nie ma większego sensu, o ile nie planuje się stąd jednodniowych wycieczek. To największe miasto w okolicy, choć w centrum nie odczuwa się jego rozmiaru. W oczy rzuca się ilość sklepów outdoorowych, ale jeżeli planujecie trekkingi, to zdecydowaną większość sprzętu warto przywieźć ze sobą, bo ceny są tu wyższe. W mieście znajduje się też strefa bezcłowa, główny zakupowy cel mieszkańców miasta i okolicy, ale również tam nie ma co liczyć na oferty rodem z Europy czy Stanów.

Pamiętacie jak wspominałam, że być może Amerykę Południową przemierzać będziemy na motorze? To właśnie powód dłuższego pobytu w Punta Arenas. W Walentynki spotkaliśmy się z parą z Nowej Zelandii od której kupujemy motocykl. Scott i Janet podróżowali na dwóch aż od wschodniego wybrzeża Kanady, w Santiago sprzedali motor Janet i ostatni fragment do Patagonii przemierzali na jednym. Benjamin był z nimi w kontakcie mailowym od dłuższego czasu, spotkanie ustaliliśmy na 15.02 i udało się. Przedczoraj Benjamin i Scott przejechali 400km do Argentyny i z powrotem, bo przekroczenie razem granicy i powrót, to jedna z wymaganych formalności. Załatwili też kilka kwestii notarialnych. Męczymy się jeszcze z ubezpieczeniem, ale wygląda na to, że mimo wszystko jutro ruszamy w drogę, do Puerto Natales.
(Update: Kiedy w końcu udaje mi się opublikować posta jesteśmy już na miejscu.)

Z kolei w miniony weekend wyrwaliśmy się z miasta dzięki Silivio, poznanemu w hostelu Niemcowi. Na czas swojej podróży wypożyczył auto, okazało się, że następnego dnia planuje wycieczkę w miejsce, które też chcieliśmy zobaczyć i zaproponował, żebyśmy do niego dołączyli. Celem była góra Mount Tarn, położona na kontynentalnym końcu Ameryki, 75km na południe od Punta Arenas. Poza swoim położeniem słynie również z tego, że wędrował po niej Darwin.
Dojazd autem to najwygodniejszy sposób, autobus między Punta Arenas a Mt. Tarn, krąży 2-3 razy w tygodniu, a z końca przystanku trzeba przejść jeszcze spory kawałek do początku szlaku.
Góra wznosi się na 825m, szlak rozpoczyna się na plaży, przez większość czasu prowadzi po niewielkim wzniesieniu, przez co trochę się dłuży, zwłaszcza w drodze powrotnej. Trasa wiedzie też przez bardzo błotniste i wilgotne tereny. Podłoże ugina się z każdym krokiem, buty zapadają się czasem po kostki, więc na wędrówkę w adidasach nie ma tutaj szans. Dopiero ostatni fragment wiedzie po stromym zboczu i tutaj wiatr wiatr hula już tak, jak na Patagonię przystało.

IMG_1014aJeden z wraków Punta Arenas.IMG_1015a IMG_1016aIMG_1021aIMG_1023a

IMG_1084aIMG_1037aCzasem wody jest wszędzie tyle, że trzeba szukać własnej ścieżki.IMG_1034aPogoda w Patagonii jest bardzo zmienna, ciężko przewidzieć jak się ubrać. Opady latem występują tutaj niemal każdego dnia, ale póki co doświadczyliśmy krótkich i niekoniecznie intensywnych. IMG_1032a   Widok po drugiej stronie wody na Ziemię Ognistą.  IMG_1040a IMG_1044a IMG_1050aW okolicach szczytu wiało strasznie, ale na tej wysokości powietrze nie było jeszcze na szczęście zimne.IMG_1059aWidoki ze szczytu.  IMG_1060a IMG_1061a IMG_1072a IMG_1076a IMG_1074aNa początkowym fragmencie zejścia przez wiatr w plecy i miękkie podłoże czułam się jak bym miała zaraz wzbić się w powietrze.

IMG_1078a  IMG_1086a IMG_1087aNa koniec urządziliśmy sobie jeszcze krótki spacer plażą i zamoczyliśmy nogi. Dla rozgrzanych stóp woda była początkowo lodowata aż do bólu, ale tak naprawdę wcale nie była aż tak zimna.IMG_1091aKilka zdjęć z Punta Arenas.IMG_1093aStreet art przy nadbrzeżnej ulicy.

IMG_1096a

IMG_1094a

IMG_1108aKiosko Roca, najtańsze kanapki w mieście.

IMG_1097a

IMG_1104aJedną z większych atrakcji Punta Arenas jest lokalny cmentarz.

IMG_1102a

IMG_1115Para z Nowej Zelandii od której kupiliśmy motor. IMG_1126IMG_1148
Benjamin podjął się zadania zmieniania opon, które kupiliśmy tego dnia. Jak przekonałam się z jego motorem w Austrii, przy wszelkich warsztatowych pracach zawsze pojawia się jakiś nowy problem i spędza się trzy razy więcej planowanego czasu. Mam w każdego razie do niego duży szacunek za to, ile potrafi zrobić sam!

IMG_1133

  IMG_1122 IMG_1132Dzisiaj ruszamy na trekking w parku Torres del Paine. Do usłyszenia!

You Might Also Like

  • Ula, wiem, ze to moze brzmiec hmm.. niemiło? Sledzilam cie od lat, od bycia Au Pair w NY i SF. Pozniej podroz po Ameryce Centralnej i… Europa mnie nie inetersowala. Wpadalam na bloga sporadycznie. Ale teraz – Ameryka Poludniowa i to jeszcze na motorze! Pytalam sie o informacje na temat motocylka na instagramie – ciesze sie, ze pod koniec podrozy bedzie podsumowanie bo jak juz wspominalam – spelniasz moje marzenie! Mam nadzieje, ze dzieki informacjom od was bedzie mi latwiej gdy juz w koncu zdecyduje udac sie na motorze w te same strony 🙂 takze przez najblizsze miesiace czytam kazdy wpis! 🙂

    PS. Czy Scott i Janet prowadza jakiegos bloga? Bo sama mieszkam w Toronto, wiec wschodnie wybrzeze Kanady i to zapewne bylby moj (a raczej nasz, bo z bojfrendem) start… 🙂

    Pozdrawiam, Ania!

    • A niemila czesc to chodzilo mi o to, ze przez Europe porzucilam twojego bloga na chwile 😛

    • Ula

      Hej Ania, Pamiętam Cię oczywiście i rozumiem, że mogą nie interesować Cię wszystkie tematy czy lokalizacje jakie pojawiają się na blogu.

      Scott i Janet prowadzili bloga w czasie podróży: http://www.janetandscottsmotorcyclediary.com/
      Akurat dla Was żadnym problemem nie byłoby zacząć legalnie taką podróż (bo dla nas to tak nie do końca), ale jednak jest to niemały dystans i trzeba poświęcić na taką podróż trochę czasu! Scott i Janet wybrali się na 14 miesięcy.
      Ściskam i mam nadzieję, że na koniec uda mi się przybliżyć trochę temat i że znajdziesz też co nieco na ich blogu.

      • Wow, 14 miesięcy! No ja swoją przygodę planuję na trochę mniej czasu 😀

        Dzięki za link, biorę się za lekturę! 🙂

  • Och, jak bardzo Ci kibicuję w tej podróży <3 Ameryka Południowa to moje marzenie, zanim się spełni – będę podglądać Ciebie 🙂

    • Ula

      Dzięki!

  • Super Ula trzymam kciuki za Wasza podróz!

    • Ula

      Dziękuję 🙂

  • Super wyprawa! Zawsze marzyłem o podróży na motocyklu (chociaż nigdy na nim nie siedziałem). To taki mój wymarzony sposób na przygodę.

    • Ula

      Ciekawe! U nas to Benjamin był pomysłodawcą, podróż przez Ameryke Płd na motorze było jednym z jego marzeń, a ja z kolei lubię być pasażerem, sama prowadzić nie chciałabym szczególnie- a może inaczej, mam obawy przed nauką, bo jestem niska i najbardziej boję się tego, że nie mogłabym utrzymać motoru na stojąco z nogami na ziemi ;))

  • Wooow, Patagonia to mój nr 1 do zrobienia, zamawiam dużo postów i zdjęć! ❤❤❤